Μέρα 1115.......σκοτάδι....πονοκέφαλος......13 υποτιθέμενες μέρες στο σκοτάδι......μετράω τον χρόνο απο ένα καμπανάκι...βάφτισα τον ήχο χρόνο......μέρα υπολογίζω......τους καλεί.....δεν ξέρω τον λόγο αλλά είμαι σίγουρος ότι τους καλεί......απόλυτη σιωπή.......τις πρώτες μέρες φώναζα,εκλιπαρούσα.....χωρίς λόγο.....ανθρώπινο ένστικτο....ότι έχει απομείνει......ποτέ δεν πήρα απάντηση.....καμιά ξένη φωνή,καμιά ξένη κραυγή να με συνοδεύει στο σκοτάδι μου....... ελάχιστο φως πέφτει σε τρύπα στον τοίχο.....εκεί βρίσκω λίγη τροφή και νερό......η τροφή παξιμάδια ξερά και κρέας.....άφθονο κρέας......με τρομάζει η ποσότητα......ίσως είμαι εγώ η επόμενη παρτίδα......υγρασία και μούχλα.......το πόδι μου δεμένο με ξύλα.......πρέπει να την γλίτωσα με σπάσιμο,η σφαίρα δεν μου συνέθλιψε το κόκκαλο.......το κεφάλι μου δεμένο.....πονοκέφαλος.....με έχουν περιποιηθεί.....προσέχουν την τροφή τους.......μέσα στο σκοτάδι περιμένω την μοίρα μου#lastdaysgr