Μέρα 1091........βροχή,χαλάζι......οι καυστικές ψιχάλες με οδηγούν στο κτήριο τηλεοπτικού σταθμού....καταστροφή και λεηλασιά......η κακοκαιρία με οδηγεί πιό βαθιά στο κτήριο.....υγρασία και σαπίλα.....μπαίνω σε αίθουσα......στούντιο ειδήσεων......μπροστά στις σκονισμένες κάμερες καθισμένη με το λευκό ταγιέρ της......τα μαλλιά της καλοχτενισμένα ακουμπούν στην πλάτη της.......πλησιάζω......γυρίζω την καρεκλα της......ο μηχανισμός περιφοράς διαμαρτύρεται αλλα μου κάνει την χάρη......Το προσωπό σε σήψη.....μια χαράδρα χωρίζει το πηγούνι απο τους ώμους της.......ξεραμένο αίμα.......μια ταμπέλα καρφωμένη με στυλό στο στέρνο της......"τώρα τι έχεις να μας πεις;"........πισω από τις κάμερες σαπισμένα κορμιά,δολοφονημένα......κομμένα κεφάλια και διαμελισμένα άκρα.....αποτέλεσμα οργής.......βγαίνω.......βρίσκω το  εστιατοριο του σταθμού......ένας θησαυρός.....παντού σνακ και ληγμένες σοκολάτες.....γεμίζω με μανία τον σάκο.......βγαίνω απο τον σταθμό γεματος λάφυρα.....γεύσεις "πολιτισμού"......με λυπεί όμως πως με τόσα σνακς δεν έχω τηλεόραση να τα απολαύσω.......αλλά και να είχα,τι θα είχε να μου πει πιά.#lastdaysgr#