Saturday, 23 May 2015

Μέρα 1052......Στενό δρομάκι.....παράκαμψη.....τα γύρω τετράγωνα καίγονται.....έκρηξη κατέρευσε πενταόροφο κτήριο......το δύκτιο γκαζιού πυροδότησε αλεπάλληλες εκρήξεις χαρίζοντας μικρούς ήλιους.....ακούς μόνο τη φωτιά να τρώει.....καμιά κραυγή, κανένας πόνος.....πίσω μου καταρρέουν φλεγόμενοι τοίχοι......στενό δρομάκι όχι πάνω απο δεκαπέντε μέτρα.....δύσκολη η αναπνοή....έχω σκεπάσει το προσωπό μου με μαντίλι....μπαίνω στο στενό χωρις επιλογή.....δώδεκα μέτρα......συνεχίζω....ο καπνός έχει καλύψει την διαδρομή.....σα σε αμμοθύελλα....διακρίνω το τέλος του στενού.......επτά μέτρα.....εμφανίζεται και κλείνει το δρόμο για τη σωτηρία μου.....σκελετωμένο σώμα στέκεται εμπόδιο....ο καπνός πυκνώνει....η πλάτη μου αρχίζει και καίγεται.....το σκελετωμένο πλάσμα με κοιτά για λίγο.....κόκκαλα και σάρκα....κάποτε άντρας διακρίνοντας το υπερμεγέθη πέος που κρέμεται.....σα κόκκαλο ανάμεσα στα πόδια του....νεκρό να ταλαντεύεται σε κάθε ουρλιαχτό που ξεχύνεται  απο την τρύπα στο κεφάλι του.....ορμάει με ταχύτητα......σηκώνω το όπλο μου......δε προλαβαίνω.....σάρκα και  κόκκαλα με πετάνε κάτω......ο καπνός σχεδόν με πνίγει.....εκρήξεις.....φλόγες χαϊδεύουν το κεφάλι μου.....καψαλίζονται τα μαλλιά μου......το πλάσμα απο πάνω μου προσπαθεί να δαγκώσει.....στόμα τεράστιο, κατάμαυρο χωρίς δόντια....ουρλιάζει και τα σάλια του χύνονται στο πρόσωπό μου.....καιγομαι, πνίγομαι.....με σφίγγει προσπαθώντας να δαγκώσει τον λαιμό μου....κρατάω αντίσταση με τα χέρια μου στους ώμους του.....όσο αυτο πιέζει τόσο δύναμη βάζω.....ο ώμος του υποχωρεί.....αισθάνομαι να συνθλίβεται απο την δυναμή μου....το αγκαλιάζω ενώνοντας τα χέρια μου πίσω από την πλάτη του......εραστές.....φωτιά......τα κόκκαλά του σπάνε σαν από ζάχαρη.....μικραίνει μέσα στην αγκαλιά μου......παλεύει να με φιλήσει μα δε μπορεί.....έχω επιβληθεί......μαύρο αίμα σα πετρέλαιο χύνεται απο το στόμα του και με λερώνει....με τα πόδια μου σπρώχνω το ζωντανό λείψανο και το πετάω μέσα στη φωτιά.....τρέχω κάνοντας εμετό τα υγρά του πλάσματος.....λίγο πριν βγω απο το στενό γυρίζω να κοιτάξω......καίγεται ήσυχο μέσα στη φωτιά......ένας κόκκινος ήλιος έτοιμος να καταβροχθίσει  πλανήτες .....τη φωτιά με φωτιά τη νικάς#lastdaysgr#

No comments:

Post a Comment