Μέρα 1012.......απόλυτη ησυχία στην πόλη.....κοιτώ την υγρασία στον τοίχο....βουνά, πεδιάδες,  λίμνες... χάρτης μιας νέας γης, απάτητης....το ταξίδι διακόπτεται από μουσική......μουσική;....στη χώρα των νεκρών;....πηγαίνω στο παράθυρο....ένας γέροντας παίζει κλαρίνο στην απέναντι ταράτσα...ροζ,  κουρασμένο δέρμα υπερκαλύπτει το σκελετωμένο σώμα.....φοράει μόνο κάλτσες....κόκκινες...παίζει ένα μεθυστικό μοιρολόι....πλησιάζει την άκρη...πηδάει.....το κλαρίνο συνεχίζει να τραγουδά...το δέντρο κόβει την πτώση του από τον τέταρτο όροφο.....φτάνει στο έδαφος...σηκώνεται καταματωμένος...κάνει μερικά βήματα...συνεχίζει να παίζει....αγέρωχο το κλαρίνο...απότομα σταματά και σωριάζεται νεκρός....για λίγο τρόμαξα πως η μουσική τον έκανε αθάνατο....αν γινόταν αυτό θα καταριόμουν την ώρα και τη στιγμή που δεν έκανα εκείνα τα μαθήματα κιθάρας#lastdaysgr#