Μέρα 1015....αυτοδιοικούμενο όχημα του στρατού σταμάτησε στον πιο πάνω δρόμο......τα καυσαέρια ζευγάρωσαν με την παρθένοραμμένη ατμόσφαιρα...πολιτισμός.....τρεις ένστολοι αστακοί μπήκαν σε μονοκατοικία...λίγα λεπτά αργότερα βγήκαν με τρόφημα....δυο παιδιά και μια γυναίκα....αυτήν πρέπει να την πήραν απο συμπόνια...δεν τα αποχωριζόταν....χάθηκαν μέσα στο όχημα....δυο άντρες προσπάθησαν να τους σταματήσουν....τους ακινητοποίησαν.....το Bushmaster 70 heavy machine gun γύρισε προς το σπίτι και του έκλεισε το μάτι....βελόνες των 7,72mm άρχισαν να τσιμπούν την τσιμεντένια πέτσα....ανάμεσά τους χόρευαν τα τροχιοδεικτικά..το σπίτι δεν αντιστάθηκε στο κάλεσμα....άρχισε να φτύνει με ορμή ότι τυπικά προστάτευε....τούβλα,τσιμέντο,έπιπλα αγκάλιασαν την πυκνή σκόνη και προσγειώθηκαν στον δρόμο...μια πανδεσία χρωμάτων αποκαλύφθηκε...μάλλον το παιδικό δωμάτιο ζούσε πίσω απο τους τοίχους που ερωτοτροπούσαν τώρα με τις σφαίρες....κατέρρευσε...οι ένστολοι έσπασαν τα πόδια και τα χέρια των δύο αντρών και τους άφησαν ανάμεσα στους σοβάδες και τα πολύχρωμα πετσοκομμένα λούτρινα....θα ξαναέρθουν....δε θέλουν να σπαταλήσουν άλλες σφαίρες...τους άφησαν εκεί να κλαίνε και να φωνάζουν....ντελάληδες του φόβου.......παραδειγματισμό το ονομάζουν....παλιές σταθερές αξίες#lastdaysgr#